Draumar
|
Það er magnað hvernig draumar geta haft mikil áhrif á líðan manns. Upp á síðkastið er ég mjög oft búinn að lenda í því að dreyma drauma sem hafa töluverð áhrif á mig þegar ég vaki. Þeir koma mér til að hugsa um hitt og þetta. Það sem mér finnst svo skrítið er þó hvað maður púslar alltaf hinu og þessu saman í minningunni um drauminn, þó það eigi kannski ekkert að hanga saman. Þ.e. draumar eru oft mjög sundurlausir og það er ekkert mikið vit í atburðarásinni. Samt tekst manni oft að segja frá þeim í grunnatriðum. Ég er viss um að sú frásögn er nokkuð langt frá upphaflegu atburðarásinni.
Stundum væri gaman að geta bara stundað meðvitaða drauma. Ætli við myndum ekki fá nýja tegund fíkla þá; svefnfíkla. Þeir eru sjúkir í þennan draumaheim og vilja ekkert með raunveruleikann að gera. Hafa ekki allir lent í því að dreyma eitthvað svo skemmtilegt að þeir ákveða að halda áfram að sofa?
|
Öddi skrifaði kl. 09:43
laugardaginn 5. mars 2005
permanent url
aftur á aðalsíðu
|
Umræða
Í morgun var ég í ferðalagi úti á landi með Heiðu og Hildi Völu í Idol. Ég var inni í herbergi í bændagistingu þegar Heiða tók mig á eintal og sagði mér að það hefðu hreinlega allir keppendurnir sofið hjá einhverjum í ferðalaginu á Sauðárkrók í átta manna úrslitunum. Ég var hissa á Heiðu að segja mér þetta af því að ég þekkti hana ekkert. Mér fundust upplýsingarnar óspennandi og Heiða barnalegri fyrir vikið. Þá varð mér litið út um gluggann og sá að hafið klofnaði og gífurlegt mannvirki á stærð við meðalblokk í Hólunum kom siglandi upp að ströndinni. Ég benti Heiðu á þetta og fann að hún móðgaðist yfir því að mér skyldi finnast þetta merkilegra en hjásvæfuupplýsingarnar sem hún var tilbúin að veita mér.
Þá stökk Baldur upp í rúm og bað um að fá að horfa á barnatíma. Nú mun ég aldrei fá að vita hvað það var sem klauf hafið né hver svaf hjá hverjum í Idol. Þetta olli mér hugarangri fram undir hádegi.
|
Sæunn skrifaði kl. 12:29
laugardaginn 5. mars 2005
|
jújú, maður hefur þónokkrum sinnum lent í þessu, en gallinn er sá að þegar maður sofnar aftur þá breytist atburðarrásin og fer alls ekki á þann veg sem maður vill :)
Svo get ég líka átt erfitt með að greina milli draums og veruleika. Hélt t.d. alveg þar til fyrir svona mánuði síðan að við hefðum farið í eitt ferðalag, svo þegar ég fór að tala um það við mömmu og segja henni hvað við hefðum gert, (því hún mundi að sjálfsögðu ekkert eftir þessu ferðalagi), þá rann upp fyrir mér að þetta hefði bara verið draumur.
Svona er maður skrýtinn.
|
Birgitta skrifaði kl. 09:51
sunnudaginn 6. mars 2005
|
Þessu hef ég nú aldrei lent í. Þú ert greinilega klikkuð!
Jújú ;) Það kannast örugglega allir við eitthvað svipað. Ég hef þó lent í því þrisvar sinnum að vera milli svefns og vöku á þann hátt að ég hef getað stjórnað atburðarásinni meðvitað. Það var frábært. Ég gat flogið. Þó varð ég að passa mig, ég vaknaði alltaf ef ég gerði eitthvað of "intense".
|
Öddi skrifaði kl. 14:29
sunnudaginn 6. mars 2005
|
Djöfullinn maðurð ég fæ alltaf sömu martröðina maður.
Það er einhverskonar risa bollti að rúlla, þó er það ekki bollti, það er ekki hægt að lýsa þessu en ég fæ hana alltaf af og til og djöfull hata ég hana. ég get ekki sofið eftir hana því þegar ég loka augunum þá kemur hún aftur. Fucking Bollti, hvað varð um skrímsli og pólítíkusa??
|
Valur, í borg rassriðla skrifaði kl. 23:38
mánudaginn 7. mars 2005
|
|
Alltaf þegar mig dreymir að ég geti flogið þá er það eitthvað sem ég "læri" í draumnum og þá er ég ekki orðinn nógu æfður í því þannig að ég þarf að einbeita mér geðveikt til að komast á flug og það er erfitt og ég lendi oftast í því að einhver nær að grípa í lappirnar á mér og éta mig eða eitthvað af því ég næ ekki nógu góðu svifi og ég hata punkta en elska samtengingar og
|
Frikki skrifaði kl. 00:49
fimmtudaginn 10. mars 2005
|
|
|
